Öğrenirken verimsizleşen tutumlar
Her satırı çizmek, yalnızca yeniden okumak ve kaynak biriktirmek, çalışmış hissi verip boşluk bırakabilir.
Saatler çalışılmış, sayfalar çizilmiş, yine de soru gelince cümle kurulamaz. Bu tablo tembellik olmak zorunda değildir. Bazı tutumlar, meşguliyeti öğrenme sanmana yol açar. Tutumu görmek, daha uzun saat eklemeden boşluğu küçültür.
Beş tutum sık görünür. Hepsini aynı günde bırakmak zorunda değilsin. En çok tekrar edeni değiştirmek yeter.
Her satırı işaretlemek
Parlak işaret, sayfayı dolu gösterir. Dolu sayfa, seçilmiş sayfa değildir. Her cümle önemliyse, hiçbir cümle sonraki anlatımda elinin altında durmaz. İşaret, ancak kendi cümlenle yanına bir not düşülünce işe yarar.
Bir sayfada en fazla birkaç işaret yeter. Fazlası, yeniden okuma bahanesi olur. Bahaneyle dolan sayfa, çalışılmış hissini büyütür.
Yanlış anlamayı fark etmenin yolu ayrı bir yazıda duruyor. Kısa oturum ise öğrenme oturumu yazısında.
Yalnızca yeniden okumak
İkinci kez okumak, tanıdık gelir. Tanıdıklık, hatırlamakla karışır. Göz satırı tanır, ağız cümleyi kuramaz. Kuramamak, öğrenmenin eksik kaldığı yerdir.
Yeniden okumadan önce kitabı kapat ve iki cümle söyle. Söyleyemediğin yeri aç. Tümünü baştan okuma. Baştan okumak, boşluğu yeniden tanıdık kılar ve aynı yanılgıyı sürdürür.
Kaynak biriktirmek
Yeni bir yazı kaydetmek, çalışmaya başlamış gibi hissettirir. Kayıt, soru cevaplanmazsa raf olur. Raf uzadıkça seçim zorlaşır. Zorlaşan seçim, öğrenme isteğinin bittiği sanılır. İstek bitmemiştir. Kapı kalabalıktır.
Bir oturumda bir kaynak, gerekirse bir boşluk için ikincisi. Üçüncüsünü, ilk soru kendi cümlenle kurulmadan açma. Bu sınır, merakı öldürmez. Merakı bir işe bağlar.
Ruh haline bağlamak
Çok odaklanınca çalışırım. Cümle nazik durur, takvimi boşaltır. Odak, bazen oturumun içinde gelir. Başlamadan şart koşulursa gün, beklemeyle biter.
Kısa bir izin ver. Tek soru, yirmi dakika. Süre dolunca durmak serbest olsun. İzin, ruh halini tamamen yok saymaz. Onu kapının tek anahtarı olmaktan çıkarır.
Kendini hiç sınamamak
Okumak, sınavın yerine geçmez. Sınav burada not kaygısı değildir. Kapalı kitapla bir soru sormaktır. Soru yoksa boşluk görünmez. Görünmeyen boşluk, sonraki hafta sürpriz olur.
Oturum sonuna tek soru koy. Cevap yarımsa tam da orası çalışılacak yerdir. Yarım cevap utanç değil, adresidir. Adresi not et, tüm konuyu kusurlu ilan etme.
Sık sorulan sorular
İşaretlemek tamamen yanlış mı?
Hayır. Az ve kendi cümlenle desteklenmiş işaret işe yarar. Sayfanın yarısını boyamak, seçimi siler.
Yeniden okumak hiç gerekmez mi?
Gerekir, ama körlemesine değil. Önce kapalı kitapla anlat, takıldığın yeri aç. Tümünü baştan almak son çare olsun.
Bu tutumlar bende varsa geride miyim?
Hayır. Birini bu hafta değiştirmen yeter. Hepsini aynı günde düzeltmek, yeni bir ağır görev olur.