Kişisel günlüğün eskiden beri duran hali
Kişisel not tutmak yeni bir moda değildir. Kendine yazılan satırlar, gösterişsiz bir düşünme yeridir. Her gün şart değildir.
Değerlerini netleştirmek, iç sesini ayırt etmek ve günü kısa sorularla gözden geçirmek için sade yazılar.
Kişisel not tutmak yeni bir moda değildir. Kendine yazılan satırlar, gösterişsiz bir düşünme yeridir. Her gün şart değildir.
Bir test, bir hafta ya da bir ruh hali kimlik ilan etmez. Kendini tanımak, hükmü erteleyip birkaç tekrar görmektir.
Başkasına bakmak bazen bir ölçü verir, bazen kendi gününü siler. Hangi bakışın işe yaradığını ayırmak yeter.
Akşam üç soru yeter: ne oldu, ne hissettim, ne öğrendim. Uzun günlük tutmadan günü kapatır.
Güçlü yan, övünç listesi değildir. Daha az sürtünmeyle yaptığın işi görmek, yükü daha dürüst dağıtır.
İç ses bazen hüküm verir, bazen yalnızca olanı söyler. İkisini ayırmak, sonraki adımı daha az utançla seçtirir.
Değer, poster cümlesi değildir. Bu ay neye zaman ayırdığın ile neyi önemsediğini yan yana yazmak yeter.