Kendini tanırken acele verilen hükümler
Bir test, bir hafta ya da bir ruh hali kimlik ilan etmez. Kendini tanımak, hükmü erteleyip birkaç tekrar görmektir.
Bir an, bir test, bir kötü hafta. Hemen bir etiket gelir. Ben dağınığım. Ben sabahçı değilim. Ben insan ilişkilerinde kötüyüm. Etiket hızlıdır ve rahatlatır, çünkü belirsizliği kapatır. Kapanan belirsizlik, sonraki denemeyi de kapatabilir. Kendini tanımak, ilk hükmü ilan etmek değildir. Birkaç tekrarı görüp cümleyi daraltmaktır.
Acele hüküm, bazen alçakgönüllülük gibi durur. Aslında merakı kısar.
Tek geceden kimlik çıkarmak
Bir toplantı kötü geçti diye ilişkilerde yetersizim demek, tek sahneyi tüm yıla yayar. Sahne bilgi taşır. Sesim o gün yükseldi, hazırlığım azdı. Bu bilgi, sonraki sahneyi düzeltir. Kimlik cümlesi düzeltmez, çünkü değişiklik beklenmez.
İlk cümleyi dar yaz. Bu görüşmede şunu kaçırdım. Dar cümle, tanımaya yer bırakır. Geniş cümle, dosyayı kapatır.
Güçlü yanı abartmadan görmek ayrı bir yazıda duruyor. Değerleri acele etmeden yazmak ise değer turu yazısında.
Testin verdiği kelime
Kısa bir test, eğlenceli bir ayna olabilir. Ayna, tüm evi göstermez. Tek bir kelimeye yapışmak, o kelimenin dışındaki günleri siler. Silinen günler, genellikle testin sormadığı sıradan işlerdir. Sıradan iş, kimliğini testten daha çok taşır.
Test sonucu geldiyse yanına bir soru koy. Bu kelime, geçen haftamın neresinde göründü, neresinde görünmedi? Görünmediği yer varsa, kelime tam bir kimlik değildir. Tam olmayan kimliği rozet yapmak, acele hükümdür.
Ruh halini karakter sanmak
Yorgun gün, her işi ağır gösterir. Ağır görünen iş, ben bu işe uygun değilim cümlesine kayar. Uykunu almış bir gün, aynı işi daha taşınır gösterebilir. İki günü ayırmadan verilen hüküm, bedeni karakter sanır.
Hükümden önce basit bir pay bırak. Aç mıyım, uykusuz muyum, taze bir kırgınlık var mı? Varsa cümleyi yarına ertele. Ertelemek, kendini tanımamayı seçmek değildir. Daha temiz bir saatte bakmaktır.
Başkasının lakabını üstlenmek
Aileden ya da eski bir arkadaştan kalma lakap, yıllarca taşınır. Sen zaten geç kalırsın. Lakap bir zamanlar bir iki sahneye uymuş olabilir. Her yeni sahneyi de o lakapla okumak, değişen günü görmez.
Lakabı silmek zorunda değilsin. Yanına güncel bir örnek koy. Bu ay iki işi zamanında kapattım. Örnek, lakabı tek ses olmaktan çıkarır. Tek ses olmayan lakap, daha az hüküm verir.
Tekrarı beklemek
Tanımak için bir miktar tekrar gerekir. Aynı iş üç dört kez benzer gidiyorsa, orada bir eğilim olabilir. Bir kez gidiyorsa, henüz eğilim değildir. Eğilim de kader değildir. Eğilimi görmek, onu yönetmek için yer açar. Kader ilan etmek, yeri kapatır.
Üç örnek yaz. Benzerler mi, yoksa koşullar mı farklıydı? Koşullar farklıysa, ortak bir etiket erken olur. Benzerlerse, dar bir cümle kurulabilir. Bu tür hazırlıksız konuşmada acele ediyorum. Bu cümle, ben aceleciyim demekten daha kullanışlıdır.
Sık sorulan sorular
Hiç hüküm vermemek de bir kaçış mı?
Sonsuza dek ertelemek, tanımayı geciktirir. Birkaç tekrar gördükten sonra dar bir cümle kurmak, hem acele etmekten hem de hiç bakmamaktan daha dürüsttür.
Eski etiketim işime yarıyorsa?
Yarıyorsa daraltarak tut. Tüm günlerini açıklıyorsa değil, belirli bir sahnede uyarıyorsa işe yarar. Uyarı, kimlikten daha hafiftir.
Yanıldığımı sonra görürsem?
Cümleyi düzelt. Şunu sanmıştım, tekrarlar başka çıktı. Düzeltmek, önceki bakışı boşa çıkarmaz. Bakışın acele olduğunu gösterir.