Motivasyonu beklemeden işe başlamak

İstek gelsin, sonra başlarım. Bu cümle bazı günler doğru çıkar. İstek gelir, iş akar. Birçok günde ise istek, işin başlamasını bekler. Bekleyiş uzar, gün kapanır, cümle yarına devredilir. Motivasyonu beklemek, isteğin hiç gelmeyeceği anlamına gelmez. Gelmesini şart koymanın, başlangıcı geciktirdiğini anlatır.

Bu yazı, isteği küçümsemez. Yalnızca sırayı değiştirir. Önce küçük bir başlangıç, sonra bak bakalım istek yetişiyor mu.

İstek neden geç kalır

İstek, genellikle işin içinde belirir. İlk cümle zor, üçüncü cümle daha tanıdıktır. İlk beş dakika dağınıktır, sonrası toparlanır. Başlamadan önceki zihin ise işi olduğundan büyük görür. Büyük görünen iş, istek üretmez. Ürettiği şey, ertelemedir.

Bu yüzden istek yok diye işin anlamsız olduğuna hükmetme. Hüküm, henüz kapı açılmadan verilir. Kapı açılınca iş küçülebilir. Küçülmezse de en azından gerçek boyutunu görmüş olursun.

İstek düşünce yapılabilecek beş sade öneri ayrı bir yazıda duruyor. Başlangıcı iki dakikaya indirmenin sınırı ise iki dakikalık kural yazısında.

Başlangıcı işin tamamından ayırmak

Başlamak, bitirmek değildir. Dosyayı açmak, başlığı yazmak, araçları masaya koymak, ilk soruyu sormak. Bunlar işin kendisi gibi görünmez, oysa onsuz iş yoktur. Başlangıcı bitirme sözünden ayırırsan eşik incelir.

İnce eşikte istek şartı kalkar. Şart kalkınca pazarlık da kısalır. Pazarlık, genellikle işin tamamı üzerinden yürür. Tamamı büyük olduğu için pazarlık uzundur. Tek bir açılış cümlesi üzerinden yürüyen pazarlık ise çabuk biter.

Beş dakikalık izin

Kendine beş dakika ver. Beş dakika dolunca durmak serbest olsun. Bu izin, tembellik değildir. Zihnin abarttığı işi, gerçek haliyle karşılaştırmaktır. Çoğu zaman beş dakika, ikinci beş dakikayı da çağırır. Çağırmazsa durursun ve o günkü başlangıç yine de yapılmış sayılır.

İzni gizli bir tuzak yapma. Beş dakika deyip kendini otuz dakikaya mahkûm etmek, bir sonraki gün izne güveni bozar. Söz neyse o olsun. Devam etmek istersen bu, sözün üstüne eklenen bir seçimdir.

İsteği sonradan kontrol etmek

Başladıktan sonra bir kez bak. İstek geldi mi, hâlâ yok mu? Geldiyse devam et. Yoksa ve süre dolduysa bırak. Bırakırken tek not yaz: nerede kaldım. Not, ertesi başlangıcı kısaltır. Not yoksa yarın yine en baştan ikna olman gerekir.

İstek hiç gelmeden üç gün üst üste yalnızca açılış yaptıysan, işin kendisi fazla büyük ya da fazla belirsiz olabilir. O zaman motivasyonu beklemek değil, işi parçalamak gerekir. Parça netleşince istek bazen kendiliğinden yaklaşır.

Beklemeyi tamamen silmemek

Bazı işler gerçekten yanlış gündür. Yas, hastalık, çok ağır bir yük. O gün başlamak da bir inat olabilir. Ayırıcı soru şudur: bu bekleyiş bugünün hali mi, yoksa her günün cümlesi mi? Bugüne aitse küçült ya da bırak. Her günün cümlesiyse, beş dakikalık izin daha dürüst bir denemedir.

Beklemeyi tamamen kötü ilan etmek, dinlenmeyi de siler. Dinlenme, başlama sözünden farklıdır. Dinlenme baştan seçilir. Bekleyiş ise seçilmeden uzar. İkisini ayırmak, hem işi hem yorgunluğu korur.

Sık sorulan sorular

İstek hiç gelmezse işi bırakmalı mıyım?

Hemen değil. Birkaç küçük başlangıçtan sonra hâlâ hiçbir gerekçe yoksa işi yeniden seçmek yerinde olabilir. Tek bir isteksiz gün, hüküm için erkendir.

Beş dakika kandırmaca gibi gelirse?

Gelmesi normaldir. Sözü tut ve süre dolunca gerçekten durabileceğini kendine göster. Güven, ancak durma izni gerçek olunca oluşur.

Bu yöntem büyük hedeflerde de işe yarar mı?

Hedefin tamamında değil, bugünkü parçasında işe yarar. Büyük hedefi parçalamadan beş dakika, yalnızca kapıyı aralar, yolu bitirmez.